menu
 winkelmandje 

De hele aarde mijn thuis 

Interview met Edy de Munck door John Hogervorst  

Edy de Munck (1922) reisde over de hele wereld. Jarenlang in verband met zijn werk voor internationaal opererende bedrijven, daarna organiseerde hij kleinschalige tochten door vreemde streken die hij als gids begeleidde. Zijn vele reizen en zijn studie naar andere culturen en hun ontwikkeling vonden hun neerslag in zijn boek Shamanen & Farao's, Kopten & Ketters.

Welke landen en gebieden bezocht je zo al?

In verband met mijn werk als trouble-shooter en later sales-engineer voor internationaal werkende ondernemingen heb ik, op Australië na, alle continenten bereisd.

Uit persoonlijke belangstelling reisden mijn vrouw en ik eerst naar Europese landen, vervolgens naar bestemmingen in Noord-Afrika en daarna voornamelijk naar Azië. Eigenlijk bezochten we in omgekeerde volgorde, van het heden terug naar het verleden, de verschillende culturen van na de Zondvloed, waarvan de eerste in Azië opbloeiden en latere culturen steeds meer in westelijke richting trokken. Tijdens onze laatste reizen bezochten we vooral Iran en Centraal­ Siberië. Daar in Siberië vind je de wortels van onze cultuur. Onze laatste reis waren we in Gorny Altaï. Een onbekend gebied met prachtige rotstekeningen, goudvondsten in grafheuvels, prinsessen in de permafrost, majestueuze gebergten.

Waarom reis je?

Tja,... het klinkt misschien vreemd, maar het heeft te rnaken met een ervaring van lang geleden toen ik als jonge man in Limburg in de mijnen werkte. Elke dag werkte ik ondergronds. Vaak waren er verschuivingen in de aardlagen en dan moest je door nauwe onderaardse gangetjes weer op zoek naar de kolenlagen. Soms ging ik in zo'n nauw gangetje liggen. Ik deed mijn lamp uit en daar in het donker voelde ik aan alle kanten om mij heen de aarde, die als het ware op mij drukte en mij helemaal in mijzelf drong. En daar, in mijzelf, beleefde ik een onmetelijke ruimte, zonder mijzelf in die ruinte te verliezen. Ik beleefde de krachten van de aarde die in die ruimte werkten en waarmee ik een vorm van gesprek voerde. In die onmetelijke ruimte in mijzelf beleefde ik de wereld en was ik deel van de wereld.

Toen ik later voor mijn werk veel moest reizen en de hele wereld rondvloog, had ik nooit het gevoel dat de aarde groot was. Vanuit het vliegtuig zag ik de aarde onder mij heen glijden en had steeds het gevoel dat de hele aarde mijn thuis was. Ik beleefde dat de aarde naar mijn 'maat en getal' was. Maar wel merkte ik dat de mensen overal ter wereld anders zijn. Zij denken anders, beleven de wereld anders. Ik heb me nooit ergens een vreemdeling gevoeld, heb andere mensen ook nooit als 'vreemd' ervaren, maar ik raakte wel geboeid door de verschillen tussen mensen. Daar wilde ik meer van weten!

Hoe is onze huidige cultuur gegroeid? Welke metamorfosen heeft de cultuur ondergaan vanaf de oudheid, dus het Stenen Tijdperk, tot in onze huidige technische samenleving? Hoe hangt de cultuur samen met het denk- en bewustzijnspatroon van de mens? Hoe ontwikkelen cultuur en het menselijk bewustzijn zich door de eeuwen heen? Daar kun je je een beeld van vormen aan de hand van de kunstuitingen uit het verleden, de mythologie van de volken, hun religie enzovoorts. Zo werd elke reis een poging om antwoorden op deze vragen te vinden.

Naar welk land of gebied zou je bij wijze van spreken vandaag nog willen afreizen?

De reizen die mijn vrouw en ik gemaakt hebben, zijn bewust gekozen om allerlei puzzels en loshangende draadjes in de cultuurontwikkeling beter te kunnen begrijpen. Wij hadden nog naar Tuvinië, ten zuiden van Minnusinsk in Siberië, en naar de resten van de Amour-cultuur in Oost­ Siberië willen gaan. Door het overlijden van mijn vrouw is dat er niet van gekomren. Laten we maar zeggen dat het in onze volgende incarnatie te gebeuren staat, 'si Dieu Ie veut'.

Een beetje dichter bij huis blijvend, reis ik binnenkort naar Slovakije en ga ik in september naar de grotten van AltarTlira in het noordwesten van Spanje om de prehistorische rotsschilderingen nog eens goed te bestuderen.

En verder vind ik het na al onze reizen ook wel weer eens prettig om gewoon thuis te zijn en af en toe een lezing te geven over de samenhang van de culturen en over onze reiservaringen.